Słowo “spruce” ma ciekawą historię, która sięga średniowiecza. Pochodzi ono od średnioangielskiego słowa “Spruce” lub “Sprus”, które były zmienionymi formami słowa “Pruce”, oznaczającego Prusy1. W tamtych czasach drewno świerkowe było importowane z tego regionu, stąd nazwa “spruce wood” oznaczała drewno pochodzące z Prus1. I to najprawdopodobniej z Królewskich Prus, będących fragmentem ówczesnej Polski, skąd wypływały transporty drewna świerkowego. Anglicy, słysząc wielokrotnie, że drewno pochodzi „z Prus”, zaczęli nazywać je po prostu „spruce” - jest o najlepsze wytłumaczenie pierwszej sylaby "s" w nazwie. Określenie przetrwało do dziś i obecnie oznacza „świerk”.
W języku angielskim słowo “spruce” zaczęło być używane w odniesieniu do drzewa świerkowego już w XVII wieku1. Świerk, jako drzewo iglaste, jest szeroko rozpowszechniony i ma charakterystyczny stożkowaty kształt oraz zwisające szyszki2. Drewno świerkowe jest cenione za swoje właściwości, takie jak lekkość, wytrzymałość i łatwość obróbki, co czyni je idealnym materiałem do produkcji mebli, instrumentów muzycznych oraz w budownictwie3.
Warto również wspomnieć, że słowo “spruce” w języku angielskim ma także inne znaczenia. Może oznaczać schludny, elegancki wygląd, co jest związane z dawnym skojarzeniem z Prusami, które były uważane za miejsce elegancji i porządku2.
Podsumowując, geneza słowa “spruce wood” jest ściśle związana z historycznym importem drewna świerkowego z Prus oraz jego szerokim zastosowaniem w różnych dziedzinach życia.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google